Alerta na Capelada, en Cedeira, polos ataques do lobo aos potros

Un cabalo atacado na zona do ventre e nunha nádega

Os gandeiros advirten do risco de desaparición do cabalo galego de monte, peza crave para previr os incendios na serra, se non se controla a poboación

« Nin os meus avós nin os avós dous meus avós acordaban ou lobo na Capelada, nin tingan escoitado falar do nesta zona», asegura Ismael Durán, gandeiro e presidente da Asociación Ecuestre A Crina, de Cedeira.

Fai menos dunha década que empezou a intuírse a presenza do lobo por esta serra, e no último lustro evidenciouse polos ataques aos poldros e, en menor medida, aos tenreiros. «Medio Ambiente recoñece que hai nove exemplares adultos de lobo, e iso, nunha superficie coma esta [ unhas dez mil hectáreas de monte comunal], é unha densidade insoportable, fóra de toda lóxica ou límite, e moi por riba do que ocorre noutros países europeos. E vanse multiplicar», sostén Durán.

Os ataques son frecuentes, «e non hai forma de criar un poldro para substituír ás eguas e aos cabalos que van morrendo por lei de vida, ou porque vos matan tamén a eles cando venvos tocados, non inverno», lamenta Durán.

Alerta do risco de desaparición do cabalo galego de monte: «Se de cada cen poltros mata cinco pode pasar, pero se de cada cen mata noventa, non pode ser. Xa é raro que se salve algún». Outro veciño da zona, cunhas cen cabezas de gando, este ano perdeu 30 crías. «E as que salvou foi porque as puxo a refuxio nalgún pasto pegado á casa, pero iso non sempre pódese facer», explica. Denuncia que, de seguir así, sen que a Administración tome medidas, en dez anos correrá risco de extinguirse o cabalo galego de monte da Capelada: «Se de cada cen eguas sálvanse dúas ou tres poldras, pouco van durar…».

Un potro muerto por el ataque del lobo en la sierra de A Capelada, como denuncian los vecinos

E non se trata só dunha cuestión económica que se palíe cunha indemnización pola morte das reses (algunha desaparece e nin sequera dá pé a recibir a axuda), senón dun problema ambiental de gran calado, posto que estes animais manteñen limpa a serra, o que os converte na mellor devasa. «Comen o toxo e a braña, que é altamente incendiaria, unha bomba de reloxería para ou lume non verán», subliña Durán. « As bestas témolas para limpar, son unha rozadora ecolóxica», abunda Jorge Tojeiro, outro gandeiro da zona. Na súa casa, tanto o gando equino como o vacún se atopa en pasteiros pechados. « Aos que máis ataca é aos cabalos. Este ano, de doce poldros quedan catro, ata me comeron a cadela [ unha mastina]. Non 2020 criei unha poldra, e antes eran catro ou cinco cada ano», indica.

Tojeiro, cazador, ten claro que « non son lobos salvaxes, porque se ou foran non estarían comendo ao pé dá subestación do parque eólico á unha dá tarde, sen medo polo persoal». A Xunta denégalles as batidas, «para tratar de equilibrar a poboación», e teme a reacción dos gandeiros afectados: «Poden empezar as represalias, con veleno, lume… Aquí non había lobos, alguén está a tentar que vos haxa, e é un mal para todos».

« Deixa animais a medias, feridos… algúns valos curando, pero outros morren» Juan Manuel Tojeiro, veterinario cedeirense e gandeiro, recoñece que nunca viu o lobo, pero si as pegadas, os excrementos «e as desfeitas» que lle toca atender. « Deixa animais a medias, feridos… algúns valos curando, con moita infección, e outros morren», relata. «Matan sen estrangular -profunda Ismael Durán-, e comen a presa con vida, sácanlle media cacha, destrípana… tes que chamar a un veterinario para que ou remate.

*É unha morte moi dura». Ao seu fillo, de seis anos, cústalle aínda máis entender como o poldro que acaba de nacer e ao que xa lle puxo nome aparece morto ou malferido dous ou tres días despois. « Outro problema que teño é que as vacas non queren estar na zona do pasto que está contra ou pasteiro [polo que andan vos lobos], non están a gusto, vense tensas, non aproveitan ou pasto, espántanse, #podar romper vos peches, escapan, ás veces a medio parir», sinala Juan Manuel Tojeiro.

E insiste en que «a maiores dás perdas económicas, que as hai, coma en calquera negocio, está ou desánimo que provoca na xente, ou desgusto…». Outro veciño con gando na Capelada avoga por actuar «coma toda a vida»: «Desde que hai gandaría, se un animal fai mal tómanse medidas, hai que conseguir que teña medo e non se achegue onde non debe […]. Non son partidario do furtivismo, pero se de controlar a poboación de lobo, que sexa razoable e permita a coexistencia. Cando un achégase ás casas ou queda mirando para ti é que non ten medo, e vos animais silvestres teñen que ter medo dás persoas». Perder un tenreiro cada catro ou cinco anos « é asumible, pero non ou é ter que ir ver as vacas co corazón nun puño todos vos días», engade.

Link: http://www.lavozdegalicia.es

Esta entrada foi publicada en Cedeira, Comarcas, Fotos de Cedeira, Fotos Galicia, Galicia, O Agro, O Rural. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.